Hello.
<a href=http://bysws.ru>Mods for XRumer</a>
Mod XRumer for BOARDS.
Mod XRumer for ARTICLES & Joomla-k2.
Best Regards, SwS.
: ԱՐՁԱԿ | (): 465 | (): | Ամսաթիվ: 29.12.2016 | Մեկնաբանություն (0)

Չորս տարի անց։ Ալինան տաս տարեկան էր, նա և դպրոց էր գնում և գիշերները աշխատում էր հացի արտադրամասում, որպես աշխատողներին օգնող: Նա գիշերներն էր գնում աշխատանքի: Աշխատաում էր ընդհամենը երկու-երեք ժամ ու ստանալով մի երկու-երեք հաց ուրախ վազում էր տուն: Մայրը, Լիան միշտ գամված իրեն արդեն ատելի սայլակին, գնում էր միշտ պատշգամի մոտ ու նայում եր դուրս: Մտածում անվերջ: Մտածելու պատճառներ շատ էին: Մի օր Ալինան վերադարցավ տուն աշխատանքից, մի տեսակ անտրամադիր, հացերը դնելով սեղանին մոտեցավ մորը, որը ինչպես միշտ նստած էր պատշգամբի մոտ ու մտածող հայացքով նայում էր աստղազարդ երկնքին: 
     ԱԼԻՆԱ - Մամ, էլ չէմ գնալու աշխատանքի: 
     ԼԻԱ - (Գրկելով աղջկա գլուխը) Ինչո՞ւ աղջիկս: 
     ԱԼԻՆԱ - Մամ, բոլորը խոսում են իրար մեջ, երբ տեսնում են ինձ, ասում են՝ խաղացողի աղջիկը, կարծես դա է իմ անունը: Մամ դու պետք է ոստիկանությանը ճիշտ ասէիր, որ քեզ հայրիկն էր խբել: Մամ ես ատում եմ հայրիկին: Ես նրան ատում ե՜մ: 
     ԼԻԱ - Աղջիկս նա քո հայրն էր, ես չէի ուզում նրան բռնել տալ, որի համար էլ ոստիկանությանը ստեցի՝ թէ ընկել եմ բակում: 
     ԱԼԻՆԱ - (Բարկացած հայացքով) Մամ, իսկ այդ հայր կոչվածը հեռացավ մեզանից (խաղացողի աղջիկ) անունը կնքելով վրաս ու քեզ այս վիճակում թողնելով: 
     ԼԻԱ - (Արցունքոտ աչքերով նայելով դուստր դեմքին) Բան չկա աղջիկս, Աստվա՛ծ նրան թող պատժի: 
     ԱԼԻՆԱ - Ինչո ... Կարդացեք շարունակությունը »
: ԱՐՁԱԿ | (): 936186 | (): ----- | Ամսաթիվ: 14.07.2015